Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Кӣ аз шумо фарзандони дорои фарқи хурди синӣ ҳаст — тақрибан як сол ё ду сол? Лутфан таҷрибаи худро нақл кунед: бо онҳо душворист? Калонияш ҳоло хеле хурд аст, ба худ хӯрдан ва пӯшидан метавонад, на ба камол. Чӣ тавр ба нӯшидан датсаду бо ду кӯдак мебароед? Ду арба истифода мекунед ё як арба барои кӯдакон бо синни наздик гирифтаед? Шумо ба фарқи хурд чунин нигаристан доред, ё ҳамаи мушкилликҳоро ба осонӣ гузашта метавонед? 😉
У кого родились дети с небольшой разницей во времени — год-два, поделитесь опытом: вам с ними сложно? Старшему ещё мал, сам поесть и одеться не может, да и младенец рядом. А как вы выходите гулять с двумя малышами? Две коляски или брали одну коляску для погодок? Жалеете ли вы о такой небольшой разнице, или все трудности удаётся легко преодолевать? 😉
Ҳангоми гаштҳо бачаи миёна барои чашочони чархдор курсии ба дастонии бо чархҳо насб мекардем.
Ҳозир онҳо ҳамеша якҷоанд, манфиатҳои муштарак доранд.
Ва ман умед дорам ки фарқият калонтар бошад. У моих мальчишек разница 3 года, очень мало, как по мне. Поначалу крепили сиденье на колёсах для среднего, когда гуляли. Сейчас они постоянно вместе, общие интересы. Но мне нравится разница побольше
Бобо-апаҳо кӯмак карданд? Хорошо продуманный план, значит) А бабушки-дедушки помогали?
Дар оғоз, кӯдаки калонтар ба ӯҳдаи худ монда буд, аммо ин ҷо ман танҳо манфиатҳоро мебинам: ӯ ба танҳоӣ бозӣ карданро ёд гирифт ва мустақилтар шуд. Родить погодок было моим лучшим решением. Поначалу старшая была предоставлена самой себе, но я и здесь не вижу ничего, кроме плюсов: научилась одна играть и самостоятельности тоже.
Шумо аробони кӯдаконро ба пеш мебаред, калонтар ҳамеша фирор мекунад.
Вай мехоҳад берун бозӣ кунад.
Агар хурдсолро ба хоб бардоред, вай мебаромад гиря мекунад ва калонро ҳам бедор мекунад.
Ба поликлиника рафтан воқеан душвор аст.
Як кӯдак дар дасти шумо аст, дуюмӣ бояд давида равад.
Хуб, баъзе рӯзҳо ҳатто ба онҳо телефон додан лозим мешавад, то онҳоро машғул нигоҳ доранд. Конечнот сложно. коляску везёшь, а первый убегает. играть хочет на улице. Мелкого уложишь, проснётся заплачет будит старшего. в поликлинику это ад ходить. один на руках, другому бегать надо. ну как некоторые можно и телефон дать