Почему мы начинаем ценить людей только после того, как теряем их? Просто размышляю. Сначала была бабушка. Она знала, как всё должно быть, и я под её руководством училась жить. Она знала, что он меня любит, и всё это осталось в памяти. Дед был моряком: ездил в рейсы почти целый год, дома бывал лишь месяц-два. Когда возвращался, он смотрел на меня с теплотой, и мама говорила, что он любит меня больше всех и называет меня своей маленькой девушкой. Он никогда не кричал на меня и не обижал. Но затем всё стало иначе. Последние два года дед сильно болел — онкология. Я ухаживала за ним, как за ребёнком, и он стал слабее каждый день. Дед умер, и бабушка тихо ушла из жизни без шума. Теперь я начинаю понимать, что тот человек, которого я считала отцом, был для меня не столько отцом, сколько тем, кого я называла «папой» по детским воспоминаниям. Он любил меня больше всех и называл моей маленькой женщиной; он никогда не кричал на меня. Теперь у нас две пожилые бабушки. Одной по отцу мы общались редко, она приезжала 4–5 раз в год. Другую бабушку по матери мы знали поближе — она выросла со мной и многое дала мне. Сейчас особое чувство у меня к крестной: она уже пять лет борется с онкологией. Ей трудно, но она держится, она ещё молода — ей всего около 54 лет. Она всегда была рядом, поддерживала, и мне трудно называть её прошлым словом. Каждый ночной звонок становится стрессом: беру телефон, вижу сообщение и понимаю, что жизнь может измениться в любую минуту. Я понимаю, что хочу, чтобы всё было живым и рядом, не хочу похорон. Хочу сохранить своё детство и всё то, что осталось. Но я понимаю: если сегодня всё не сложится, возможно, это никогда не повторится. Хочу быть маленькой девочкой, а не взрослой, которая должна нести груз жизни. Но сейчас понимаю: мне нужно найти силу держаться за своё будущее и за тех, кого люблю.
Шарҳҳо
Ворид шудан
Дарья
Ба шумо бо зеби пок аз чашм, ки ба шумо чунин хешованони хуб вобастагии кабуд доред, таманно мекунам.
Онҳо маро кӯмак намуданд ва ба тарбиям расонданд.
Онҳо маро намекўфтанд ва ба ман садо баланд накарданд.
Барои ман ҳама чиз баръакс аст.
Модари ман мехоҳад маро дуздида барорад; маро ба Street бо кӯдаки хурди ман ронду, ҳоҷавоз ва бе шаффофӣ.
Ман ба фарқ надорам, ки вай вуҷуд дорад ё не.
Ман тамоми зиндагиям барои писари хурди ман зиндагӣ мекунам, ҳама чизро ба ӯ ба ҳалқа партофтам.
Ман ҳеҷ шавҳар надоштам, на духтаре.
Ман бачагонаи худ надорам.
Ба ман ягон хешу табор ҳаст.
Шумо уларро қадр мекунед.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Лапина Светлана
Ман туро хеле хуб фаҳмондам. Оилаи ман дар ҳақиқат калонсолон — модарам ва бибиам. Ҳар сол ман мехоҳам бо онҳо бештар вақт гузаронем, лаҳзаҳои шодмонро ба ҳам тақсим кунам. Бибиам апрел ба ҷарроҳӣ мегузаранд, ман хеле ташвишдор ҳастам... Аммо ба мисли он ки ту мегӯӣ — ин зиндагист, хеле ғамгинкунанда аст, ки чунин бошад.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Катя
Дарья Ман инро танҳо бо калон шудан фаҳмидам. Валадорм тамоми кӯдакӣ ғами зиндагии ӯ уни центр қарор дода буд. Ман эҳсос кардам, ки касе барои ӯ аз ман муҳимтар аст. Бартари дар бораи дили ман? Ҳақиқат: Яке аз мо. Тақрибан ба наздикӣ, як суҳбати самимӣ ҳама чизро ба роҳаш баргардонд. Ман танҳо ҳамаи осори кӯдакӣро баён кардем. Сипас муносибатҳоямон беҳтар шуд. Вале ман ҳоло ҳам тамоми кӯдакӣро қабул карданро оғоз мекунам. Ҳисоби доимӣ ба худ. Синдроми баҷгівор? - 'наҷотдиҳанда' на зудӣ нест.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Катя
Лапина Светлана Ҳама чиз хуб шавад 🙏
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Катя
Масъала ба манзилҳо марбут нест. Ин идеяро аз куҷо гирифтед? Ман ягона меросбар ҳастам ва он ҷо чор манзил ҳаст. Худо нигоҳдо, ба зиндагӣ бароянд! Ман ба онҳоро эҳтиёҷ надорам! Ман ҷойҳои худро дорам. Мавзӯи аслӣ дар бахши ахлоқӣ иборат аст. Одамони наздикро гум кардан душвор аст. Беморон, камбағалон ва онҳое ки чашмон ба ҳам меоянд, наздик бошанд ва зинда бошанд!
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Катя
Дарья Хуб аст, ки шумо мавқеи дигар доред. Ба монанди гуфтаи устодони мо ду вариант ҳаст: ба модарон монанд шудан ё баръакси онҳо шудан. Дуюм вариант камтар ба назар мерасад.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Дарья
Дарья Да, столько слёз было пролито, дала клятву себе, что никогда у меня не будет такой семьи, где так издеваются друг над другом и над старшим ребёнком. Кстати, мой брат, страшно залюбленный мамой, не смог до сих создать семьи. Это другая сторона гипер опеки и любви. Думаю, может мне больше повезло? Быть нелюбимой дочерью, зато никто за тобой не смотрит, делай что хочешь. Единственное, весь дом был на мне. То есть приготовь, убери, за братом следи, а потом только свободна.
Катя
Дарья Ам шумо ҳама медонистед, ки чӣ гуна ба таври зеҳнӣ зиндагӣ кардан мумкин аст. Ба таҷриба миннатдор бошед ва вазъиятро гузаронед.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Дарья
Дарья Конечно, я так сделала, зачем то сблизилась с матерью после смерти отца, да и за отцом ходила, рак был. И ремонт ей сделали, и возила её везде и любое желание, думала, человек поменялся, а нет. Теперь дверь общения закрылась навсегда. Горит всё внутри от несправедливости, конечно. Но принять надо и идти дальше. Пусть со своим сыночком дальше возиться. Дура я.....
Марина Храмова
Фикрҳои ман ба ман насупоред. Ба таври равшан навишта шудааст — коре лозим буд анҷом додан. Ман ҳолатҳоро шарҳ додам, ки ман шахсан дидам, вақте ки наздикон ба квадратҳо барои ҷиддӣ мубориза мебурданд. Ба ҳолатҳои дигар низ буданд. Хиҷрон. Ман мегӯям, ки баъзе мардум ашёро қадр мекунанд, на инсонҳоро.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан
Катя
Ман дар байни шиносон манзараи бойкир дидам.
Дар он ҷо як биби пир ва як бобои пир бо деменсия ҳастанд.
Қызы невара, ба таври ҷиддӣ, онҳоро ба як хона барои пиронсолон ҷойгир карданро пешниҳод кард.
Ба таври худкор тарҷума шудааст. Матни аслиро нишон додан

Ҳамчунин бихон

Какой временной промежуток вы соблюдаете между едой и ингаляциями? Допустим, завтрак —...